Slyszalem, ze mój syn, Dave Junior... Znacie Dave'a Juniora, prawda?
To wspaniala wiadomosc. Wniedziele powiadomiono mnie, ze Dave Junior
stanie przed sadem dla nieletnich za kradziez samochodu.
Gratulacje.
911. 911.
Mamusiu.
Mamo?
Pic mi sie chce.
Dobrze.
Dobrze, kochanie.
- Dobranoc. - Zaczekaj. Zostaljeszcze lyczek.
- Pól lyczka, nie potrzebujesz go. Dobranoc. - Wlasnie, ze potrzebuje.
Dobrze. Ale teraz juz naprawde dobranoc, tak?
- Dobranoc. - Spij smacznie.
Nie moge sie doczekac jutrzejszej wycieczki.
- Lubie duze statki. - To dobrze.
- Circle Line to duzy statek, prawda? - Tak.
Fajnie.
Mamo?
Czas spac.
Czy tata przyjdzie jutro na mój mecz?
Postara sie, Sammy.
Pamietasz, jak ci mówilam, ze tatus pracuje inaczej
- niz inni tatusiowie? - Tak.
No wlasnie. Muzycy zwykle nie wiedza, kiedy beda mieli okazje grac.
I dlatego... mozliwe, ze jutro nie przyjdzie.
Ale sie postara.
Tak. Postara sie.
Kocham cie jak stad do ksiezyca i jeszcze dalej.
Ajego kochasz?
Mamusiu?
Zawsze bede kochala twojego tate, bo dal mi ciebie.
A teraz juz spij.
Nie moge zasnac.
Mialem zly sen.
Spales dwie minuty i miales zly sen?
Kochanie...
Chyba wcale jej nie znalem. Ona klamie. Rozwiódlbym sie z nia.
- Czesc, Jack. - Tato!
- Czesc, tatku! - Hej, malpiszonie! Chodz tu.
Uwazaj.
- Maggie, ostroznie. - To nic. Jest przyzwyczajona.
To nie do wiary, ze jeszcze nie znalazles hydraulika.
- Co u ciebie, Kristen? - W sobote pobralismy sie z Gregiem.
- A, tak. Jak sie ma Greg? - Czeka w samochodzie.
Czeka z wrzodem i nadzieja, ze sie zgodzisz. Prosze, zajmij sie Maggie.
Dobrze. Moge z nia byc do szóstej. Czy to pomoze?
- No... - Caly tydzien, tato.
Dzis mielismy jechac w podróz poslubna.
Ale opiekunka wyjechala do Ohio odwiedzic matke, której usuwaja lagodnego guza.
Rodzice Grega sa za starzy, moi zbyt szaleni, twoi nie zyja. Zostajesz ty.
- Prosze, Jack, zrób to dla mnie! - Chcialbym, ale pisze artykul.
- Zawsze cos piszesz. - Tak. Taka mam prace.
Wciaz ta sama historia o wesolym ojcu, dla którego odpowiedzialnosc to brzydkie slowo.
Dam ci rade. Jesli próbujesz manipulacji, wiecej zdzialasz pochlebstwem.
Dlaczego to ja zawsze musze byc dorosla?
Bo gdy wybieralismy role na poczatku zabawy, ty pierwsza zaczelas grac dorosla.
- Tego wlasnie chcesz. - Nie. Chce,
zebys choc raz wybral swoja córke zamiast pracy.
Chodz, kluseczko. Mój ty smoku-obiboku.
Zrób siusiu. Umyj buzie i rece i nie zapomnij o zebach.
Spieszymy sie, bo musimy zabrac do szkoly twoja kolezanke Maggie.
Nie mozemy sie spóznic, bo dzis wycieczka.
Nie cierpie Maggie. Jej sie wydaje, ze jest taka smieszna.
- Maggie? - Tu jest telefon lekarza Maggie
i numer opiekunki, którajutro moze sie nia zajac.
Dzis gra mala róIke w jakims filmie. I jeszcze jedno, bardzo wazne.
Moja sasiadka miala dzis zaprowadzic Maggie do szkoly.
Mieszka w tym samym budynku... Jack. Jack?
- Mieszkanie 501. To jej telefon. - Dobra.
- Nazywa sie Melanie Parker. - Melanie Parker.
Jesli chcesz, zeby zabrala Maggie do szkoly...
Jesli ma zabrac Maggie do szkoly, Maggie musi byc u niej przed ósma.
Jesli nie, to zadzwon do Mel i powiedz jej, zeby nie czekala. Jack? Dobrze?
Spóznie sie na samolot.
- Moze powinnam odwolac podróz. - Nic nie odwoluj.
- Na pewno? - Tak, nie martw sie. Pozdrów Grega.
- Pa, sloneczko! - Pa!
Pa, sloneczko.
Pa, sloneczko. Sloneczko!
Chodz, mamo.
Juz. Nacisnij dwójke, kochanie.
Gdzie oni sa?
Chcesz jeszcze? Nie oparz sie. Mamy biwak na Manhattanie.
Musisz mocno walnac.
Nie mozemy walic w drzwi nowozenców.
- O której zaczyna sie szkola? - Nie wiem.
Pewnie kolo dziewiatej. Na wszelki wypadek bedziemy troche wczesniej.
- Najakiej ulicy jest twoja szkola? - Nie wiem.
Mamy problem.
- Spóznie sie na wycieczke, tak? - Nie wyrusza punktualnie. Zdazymy, obiecuje.
SZKOLA WESTSIDE MONTESSORI
Na wszelki wypadek pobiegnijmy.
Co tu napisali?
,, Cala szkolajest na statku. Szkoda, ze nie ma cie z nami".
Teraz wszyscy powiemy,, ojej", co?
Mamo?
Pan jest chyba bylym mezem Kristen.
- Czesc, Sammy. - Czesc, Maggie.
A pani to na pewno...
Zaraz, na pewno nie Sheila, aktorka-opiekunka,
ani pediatra Maggie, dr Feldman.
O, mam.,, Nie zapomnij zadzwonic do Melanie Parker". PodkresIone trzy razy.
Jestesmy dzis troche roztrzepani. Przepraszam.
Skad ta pewnosc, ze jestem bylym mezem Kristen?
To jej córka, a takie zachowanie jest typowe dla bylego meza.
A pani sie zna, bo taka uwaga jest typowa dla bylej zony.
Wie pan co? Mam dzis ciezki dzien. Taxi!
Taxi!
Bierz rybki. Idziemy, predko.
Zaraz, chwileczke! Zostawila pani rybki!
Nabrzeze 56, prosze. Jak najszybciej.
- Tato, nie chce siedziec kolo niego. - Mamo, nie chce siedziec kolo niej.
Chodz, góra.
Moglaby je pani wziac? Dziekuje bardzo.
Nie rozumiem, skad te fochy. To pana wina, ze dzieci spóznily sie na wycieczke.
- Szybciej bedzie przez Broadway. - Moje fochy maja zródlo w pani fochach.
- Zródlo? Pan musi byc pisarzem. - Niech zgadne. Pani byly maz jest pisarzem.
Nie. Mój byly maz jest muzykiem.
NIE ZNASZ JACKA - FELIETON JACKA TAYLORA
Nie musze tego czytac. Mam juz o panu zdanie.
Aja o pani.
Liza! Dzieki Bogu, ze jestes w domu.
- Mam do ciebie wielka prosbe. - Melanie? To ty? Cos sie stalo?
Gdzie jestes? Nie mów, nie moge rozmawiac. Organizuje bieg charytatywny...
Nie, zaczekaj. Nie odkladaj sluchawki. Naprawde musisz...
Pa, kochanie.
- Halo? Halo! - Tak, jestem.
- Co sie stalo? - Jeden facet,
który najwyrazniej mysli, ze odrobina czaru jest wazniejsza niz uczciwosc i dojrzalosc,
zepsul dzien nie tylko mnie, ale i Sammy'emu.
Spóznilismy sie na wycieczke szkolna.
- Moja mama nie lubi twojego taty. - No to co? Mój tata nie lubi twojej mamy.
- I co z tego? - I co z tego?
Hej, to ja. Chce tylko wiedziec, czy masz na sobie majteczki.
Jaki kolor?
Lew, musisz mi zaraz zatwierdzic to zdjecie.
Jakby mnie kiedys jeszcze zainteresowal jakis facet, to mnie zastrzel, dobrze?
- Tylko nie przez 57. ulice! - Rózowe?
- Rózowe? Jasne. - Kiedy Jack tu bedzie?
Nie zostawie Sammy'ego w swietlicy. On nie znosi tego miejsca.
Jestes moja siostra. Musisz go wziac do siebie!
Za 15 minut mam spotkanie z szefem.
Potem mam prezentacje, od której moze zalezec mój awans.
A ty nie pracujesz i masz nianie, kucharke i gosposie.
Niania zabiera Courtney na zajecia dla matek z dziecmi.
Angela gotuje caly dzien na wieczorne przyjecie. Berta sprzata.
- Aja pomagam w szkole przed poludniem. - A pózniej?
Pózniej bede sie stroic na przyjecie.
- Moze tez wynajmiesz nianie? - Nie stac mnie na nianie, Liza.
Masz tam dziewczyne, co? Ty lajdaku!
Prawdziwa superwoman. Sama sobie otwiera drzwi i buziajej sie nie zamyka.
Przepraszam, czy to o mnie mowa?
O pierwszej damie. Piszemy o niej artykul.
Obrazasz sie, bo wspomnialam o mojej prezentacji, a ty nie pracujesz.
Alez pracuje, Melanie. Jestem dyrektorem naczelnym calego domu.
Przykro mi, ze nie moge ci pomóc. Ale ty jestes doskonala - cos wymyslisz.
Dobra, dobra. Na razie.
Czekaj. Uwaga na samochody.
Dzieki Bogu! Jeszcze tu jest!
- To ten. - To nie ten. Jest pusty!
- Moze sa na górze. - Tak, na górze.
Sammy, zaczekaj na mnie.
- Ja wezme. - Nie, nie trzeba.
Dobra. Przepraszam.
Lec! Ale uwazaj.
- To byl pierwszy statek, mówilam. - Pierwszy byl pusty!
- O, nie! - Nie jest zle, jeszcze zdazymy. Cholera!
Hej!
Hej, tam na statku! Hej!
Hej, wracajcie! Mam tu dzieciaki!
Wracajcie! Hej!
Mam tu dzieciaki!
Cholera!
Kto by tam chcial plynac statkiem w deszczu?
Wiem. Ty bys chcial.
Posluchaj, Melanie.
Przykro mi, ze tak sie stalo. Wynagrodze ci to. I tobie tez, baku.
W porzadku?
Dobra.
Mam pomysl. Zajme sie teraz dziecmi, a ty zrób prezentacje.
Mówilas, ze zaczynasz za 15 minut.
A pózniej ty wezmiesz Maggie, aja zajme sie moim artykulem. To mi zajmie tylko godzine.
Czesc! Mówi Maggie Taylor.
Mam pilna wiadomosc dla glupiego Sammy'ego Parkera.
Nie jestem glupi. To ty jestes glupia.
Nie, dziekuje. Moge zostawic syna tylko z bardzo odpowiedzialna osoba.
Jestem bardzo odpowiedzialny.
- Jestem glodna, tato. - Chcesz tic taca?
- Nie. - Nie mam nic innego.
Prosze, kochanie.
- Co to? - Buleczka. Dziekuje, Melanie.
Nie ma za co, slonko.
Co mówiles?
Mówilem, ze moglibysmy pomóc sobie nawzajem.
No...
Hej!
- Chyba spóznilyscie sie na statek. - Chyba tak.
Naprawde nie potrzebuje twojej pomocy, ale gdybym potrzebowala,
bylbys ostatnia osoba na swiecie, do której bym sie zwrócila.
To sa szkolne rybki. Mialy byc z powrotem w klasie o 8.30.
Teraz beda caly dzien z toba.
Boze, ale jestem spózniona. Mam straszny dzien.
- Autobus! - Ale mamo...
- Telefon to nie zabawka, kochanie. - Mamo, to nie twój telefon. Mamo!
Nie badz taka, jak urosniesz.
Ona tak po prostu zostawia mi... ciasteczka... i chce, zebym je zatrzymal na tydzien.
Co czujesz do ciasteczek, Jack?
Kocham ciasteczka. Mam problem z...
- Z maszynka do ciasteczek? - Wlasnie.
Maszynka mysli, ze interesuje mnie tylko jedno,
ze jesli chodzi o moje ciasteczko, to potrafie zajmowac sie
tylko...
- Lukrem? - O to wlasnie chodzi.
To, ze moja specjalnosc to lukier, wcale nie znaczy, ze nie umiem robic nic wiecej.
Mam wiele warstw, i to nie wszystkie waniliowe.
Jest we mnie tez czekolada. Gleboko gorzka czekolada...
Jestem jeszcze glodna, tato.
- Kochanie, zaczekaj, az skonczymy. - Ale co z ciasteczkami?
Jeszcze chwilke, dobrze?
Mam dosyc pelnych gniewu i urazy...
ryb...
które mysla, ze jestes im cos winien,
ale nie zaufaja ci na tyle, zebys mógl cos dla nich zrobic.
- W morzu jest wiele ryb. - Tak, wiem.
Ale... chcialbym znalezc rybe, która nie balaby sie mojej czekoladowej warstwy.
I musialaby pokochac moje ciasteczko.
Moja byla... maszynka do ciastek zupelnie zniechecila mnie do ryb.
Dzis poznalem prawdziwe cacko.
Opowiedz mi o niej, Jack.
Ta ryba to kociak. Ona tez ma ciasteczko.
To wlasciwie tygrysica. Rzucila mi swoje rybki w twarz...
Przy ciasteczku?
A co ona robi z innymi rybami? Jest bi?
- O czym ty mówisz? - Ryba... z innymi rybami, przy ciasteczkach.
Rybki.
Rybie rybki.
Ach, tak.
- Prosze. - Nie, pan pierwszy.
- Nalegam. - Ja nalegam bardziej.
Zachowuj sie w biurze cichutko. Mam bardzo wazne spotkanie. Dobrze?
- Nie dotykaj tego. - Jest pusta.
Sammy, jestem spózniona i nie chce, zebys teraz cos rozlal.
- Nie teraz, prosze. - Dlaczego?
Postaraj sie byc cicho jak myszka.
Dobrze. Caly czas badz przy mnie. Tu jest twój dinozaur.
- Chyba zartujesz. - Piec minut. Zmiluj sie, Evelyn.
- W dodatku jestem spózniona 20 minut. - 25 minut.
Pan Leland nie jest zadowolony.
- Co to? - Projekt Haskella.
- Rob Wilding dostarczyl go wczesniej. - Tak?
Dlaczego przyprowadzilas dziecko?
Pamietasz, jak bylo tu dziecko Sally cale w wysypce?
Pan Leland poczul tylko zapach masci i musial wyjsc.
On nie ma zadnej wysypki. Nie jest chory, tylko spóznil sie na wycieczke szkolna.
- Nie ma mowy. - Piec minut. Bardzo cie prosze.
Dlaczego mialabym sie zgodzic?
Z poczucia solidarnosci.
Powinnysmy sobie pomagac w tej ciezkiej pracy i bezwzglednym swiecie.
- Piec minut. - Dziekuje.
Evelyn, czy panna Parkerjuz przyszla?
- Panno Parker, spóznila sie pani. - Tak, wiem. Przepraszam.
- Spóznila sie pani. - Przyniose tylko makiete. Zaraz wróce.
Sammy!
O mój Boze.
Jak to wyglada?
O mój Boze.
Evelyn, prosze poprosic panne Parker.
Nie.
Za chwile tam bedzie.
Schowaj to na zapleczu, blagam.
Lec juz, lec.
Sluchaj! Masz siedziec za biurkiem!
Prosze wybaczyc. Zapomnialam, ze makietajest nadal w warsztacie.
Pójde tam teraz...
Próbowalam odebrac makiete rano, ale bylo zamkniete.
Ale zapewniam, ze ta makieta spodoba sie panu, panie Leland,
i dzis o 14.00 przedstawiciele firmy ,, Yates and Yates" tez bedaja podziwiac.
- Jest pani przygotowana? - Oczywiscie.
Chce pani cos pokazac. Evelyn, prosze przyniesc projekt Haskella.
Jaki sliczny chlopczyk!
Prosze tez sprawdzic, czy mam jeszcze recepte na leki.
- Mamusiu... - Dobry pomysl. Poszukajmy twojej mamy.
Przepraszam, ale ktos wylal kawe na projekt Haskella.
O mój Boze.
Czy wiedza panie, ze w kazde Swieto Dziekczynienia lapie angine?
Angina mozna sie zarazic od zdrowych dzieci, które przenoszaja od innych.
Nawet z daleka.
Dzieci mojej siostry jadaja posilki w osobnym pokoju, aja i tak lapie angine.
Poszukamy jego matki.
Na pewno pracuje w kancelarii po drugiej stronie hallu.
Z pewnoscia.
Przepraszam.
- Halo? - Ty palancie!
- Co? - Masz tu zaraz byc.
Burmistrz zwolal na piata konferencje prasowa.
Kiedy ty gadales o rózowych majteczkach, twój artykul zamienil sie w zgnile jajo!
Na pewno nie musze pani przypominac,
jak cennym klientem bedzie dla nas,, Yates and Yates".
- A wiec i dla pani. - Nie, prosze pana.
Wie pani, co on mi przypomina?
- Nie. - Malpe przenoszaca choroby.
On nie przenosi chorób. Wygladajak zdrowy, maly...
Poszukam jego matki.
O mój Boze. Co ja zrobie?
Naprawde przepraszam, mamusiu.
Juz dobrze, kochanie. To nie twoja wina.
To wina tatusia Maggie.
Powoli.
- To nie jest porzadne sniadanie, tato. - Takajest zaleta bycia doroslym.
Mozna zachowywac sie jak dziecko, kiedy sie tylko chce.
Mama nigdy by mi nie pozwolila jesc hamburgerów na sniadanie.
Wlasnie o tym mówie.
- Halo. - Kto mówi?
- Kto mówi?
Skad pan ma telefon mojej córki?
Zamienilismy sie przez pomylke.
Jestem Jack Taylor. Nasze dzieci chodza razem do szkoly.
- Ten Jack od,, Nie znasz Jacka"? - To wlasnie ja.
O mój Boze! Jestes uroczy.
- Uwielbiam twoje felietony. - Dziekuje.
- Jestes zonaty? - Rozwiedziony. Jak pani na imie?
- Rita. - Rita.
Posluchaj, Jack. Musze teraz isc na peeling.
- Melanie ma twój telefon, tak? - Tak.
- Jaki to numer? - Pensylwania 3317.
- Pensylwania. To urocze. 3317. - Mój tato zawsze...
Kochanie, jesli bedziesz z nia rozmawial przede mna, zrób cos dla mnie.
Jej siostra mnie pytala, czy moge sie pózniej zajac Sammym.
Ale mam dzis dzien odnowy u Elizabeth Arden. Nie moge tego odwolac.
Powiedz jej, ze gdyby nie to, chetnie bym jej pomogla.
Moze ona w to nie wierzy,
ale jajuz zapomnialam o tym, jak Sammy wsadzil sobie do nosa moja obraczke.
- Powiem jej. - Jestes uroczy.
- Do widzenia. - Do widzenia.
- Halo? - Tu Jack Taylor.
- Skad masz ten numer? - Masz w rece mój telefon.
- Typowe. - Daruj sobie te zaczepki. Pora na wiadomosci.
- Dobrze. - Twoja mama ma dzien odnowy i nie moze zajac sie dzieckiem.
Nie gniewa sie o to, ze Sammy wsadziljej do nosa obraczke.
Do wlasnego nosa. Dziekuje. O piatej masz konferencje prasowa. Zegnam.
Moze powinnismy wymienic telefony.
Jutro, kiedy odprowadzimy dzieci do szkoly. Punktualnie.
- Swietnie. - Swietnie.
Maggie, kiedy wyrosniesz na niezwykle piekna i madra dame
pelna delikatnej slodyczy,
którajak cien obietnicy bedzie ludzic dzielnych i zacnych mezczyzn,
czy moglabys nie tluc na miazge kazdego biedaka tylko dlatego, ze potrafisz?
Moglabys sie od tego powstrzymac?
- Dobrze, tatusiu. - To dobrze.
- Pomoge pani. - Nie trzeba. Naprawde.
- No, kochanie. Chodzmy. - Glupia Amerykanka.
Ten facet powiedzial na ciebie,, glupia".
Jestem czasem glupia, kochanie. Ale wole byc glupia niz potem zalowac.
- Czy jest zle? - To ma konstrukcje modularna.
Moze wiec bede mógl wyjac zniszczony fragment
i zastapic go innym.
- Nie musze robic wszystkiego od poczatku. - Vincent, to genialne!
Sammy, kochanie. Tutaj nie wolno biegac, dobrze?
- Nie bedzie doskonala. - Chce mi sie pic, mamusiu.
Nie szkodzi.
Znam cie, Mel. Mniej niz doskonala cie nie zadowoli.
- Dzisiaj tak. - Nie moge odczepic slomki.
Nie chce nawet myslec o tym, co bedzie, jesli do drugiej nie bede miala makiety.
- Dobrze, postaram sie. - Dzieki.
Teraz zajme sie praca,
a ty wymysI 600 rozrywek, bo potem caly dzien jest nasz.
Jajuz wiem, tatusiu. Chce isc do zoo i pojezdzic dorozka,
i na karuzele i do Muzeum Historii Naturalnej i na Kotki...
Koty, nie Kotki.
- Czesc, Jack. - Hej.
Czesc, Jack. Nie wiedzialam, ze masz córke.
- Tak, to jest Maggie. - Jest slodka.
- Wyglada zupelnie jak ty. - Wyrosnie z tego.
- Dlaczego one tak do ciebie mówia? - Jak?
,, Czesc, Jack".
- Czesc, Jack. - Hej, Celia.
Widziales? Takjak ona.
Wiesz, pisze artykul o takich facetach jak ty.
- Tak? A mysI przewodnia? - Cos, co mówila mi mama.
,, Kochaj swego facetajak malego chlopca, a wyrosnie z niego mezczyzna".
Jack! Natychmiast do mnie!
Rybki! Nie uwierzysz, jaki mialem dzisiaj dzien.
Wydajesz sie rozdrazniony. Znów na diecie?
- To jest wujek Lew, pamietasz? - Dawno sie nie widzielismy.
Jestem rozdrazniony, Jack, ajadlem rano wspaniale sniadanie.
- Mamy spore klopoty z powodu twojego artykulu o korupcji. - Niemozliwe.
- Chodz, kochanie. - Nie bój sie. Idz.
To jest Lois Lane. Ona tu mieszka w redakcji.
O!
Chcesz ja poglaskac? Nie bój sie. Ona nie gryzie.
- Cierpisz na,, goraczke dziennikarska". - I to ci sie we mnie podoba.
Pobaw sie z kotkiem, kochanie, aja porozmawiam z tatusiem.
Dobre dziecko.
- Idziemy. - Wolalbys, zebym nie byl pierwszy?
- Wolalbym, zebys sie nie mylil. - Nie myle sie.
Dobrze. Kto ci powiedzial, ze kampanie wyborcza burmistrza finansowala mafia?
- Manny Feldstein. - Manny Feldstein powiedzial, ze, cytuje:
,, firma transportowa 'Grace and Marra' w Newark, za która kryje sie mafia,
dokonala nielegalnej wplaty na kampanie burmistrza".
Takjest. Tak oficjalnie oswiadczyl.
W zamian za kontrakt na oczyszczanie miasta.
- Takjest. - Dostali kontrakt bez przetargu.
,, Grace and Marra". Mamy oficjalne oswiadczenie.
Manny Feldstein wyprze sie, ze w ogóle z toba rozmawial!
- Co? Hej. Jak to? - Dzis, na konferencji prasowej...
- Czesc, Jack. - Feldstein powie, ze wszystko zmysliles.
- Chyba tego nie zmysliles? - Oczywiscie, ze nie.
Manny mówil, ze widzial rozliczenie kampanii.
250.000 dolarów zlozono na kontach bez numeru.
Freddy, zatrzymaj trzecia strone. Moze trzeba bedzie wydrukowac sprostowanie.
- Co mamy prostowac? - Przez ciebie dostane wrzodów.
- Czuje to. Nie mogles znalezc dwóch zródel? - Pamietasz sprawe kardynala O'Briena?
- Omal nas nie wylali! - Omal nie dostalem nagrody Pulitzera.
To proste, Jack. Zarzad nie chce juz odpowiadac za twoje wpadki. Nie teraz!
- Jestem dobrym reporterem, Lew. - Jestes wspanialym reporterem.
Ale czasami cie ponosi, aja brne za toba. A teraz
tak ci popuscilem cugli, ze starczy, zeby powiesic nas obu.
I jeszcze jedno, Jack. Nagrody Pulitzera nie dostaje sie,, omal".
- Nie wyleja mnie. Na autobusach jest moje zdjecie. - Tez to wspomnialem.
Wtedy kazali mi zaprosic na lunch Franka Burroughsa.
- Tato? - Franka Burroughsa?
- ,, Szczerze mówiac" to popularny felieton. - To pompatyczny i arogancki nudziarz!
Który dostal nagrode Pulitzera.
Nie moge stracic pracy. Place alimenty, za psychiatre, stare pozyczki studenckie.
- Tatusiu... - Sekunde.
Teraz wysiadla mi woda w domu.
A Manny byl moja wtyczka przez caly rok.
Zaraz, kochanie.
Gralem w brydza z jego matka. Zabralem jego siostrzenice do cyrku.
Momencik. Musialem ogladac go w roli Tewiego w amatorskim teatrze!
- Marny teatrzyk w restauracji! - Jack!
Drukuje twoje artykuly i kocham cie jak syna, ale nie moge cie dluzej kryc.
Konferencjajest za szesc godzin, a ty nie masz innych zródel.
Zadbaj o to, zeby Feldstein cie poparl, albo znajdz inne zródlo.
W przeciwnym razie drukujemy sprostowanie.
I gwarantuje, ze to bedzie twoje ostatnie.
Dobra. Jak bedziesz mnie potrzebowal, to jestem dzis pod innym numerem.
- Dokad idziesz? - Poszukac Manny'ego.
- Uwazaj na siebie. - Nie martw sie.
Czesc, Jack. Mam ci cos do powiedzenia.
Zauwazylam, ze od dluzszego czasu z nikim sie nie umawiasz.
- Tak. - Wszystkie juz to spostrzeglysmy.
Hej, jest winda. Czesc.
Wiem, ze jestes wrazliwy,
ale wystraszony.
Jajestem lagodna,
ale brutalna.
PomysI o tym. PomysI o mnie, Jack.
Pomysle.
Dobrze.
Brutalna.
Marla? Widzialas moja córke? Widzialas Maggie?
- Nie. - Przepraszam.
Nie widzialas mojej córki? Nie?
Maggie? Cholera!
Hej, Jack.
Czesc, tato.
,, Czesc, tato"? Mamie tez to robisz, odchodzisz sobie Bóg wie gdzie?
- Tak. - Nie wolno tak robic.
Musze teraz isc pogadac z jednym panem.
To nie bedzie latwe i mam tylko jedna szanse, wiec...
- Ja nie moge isc? - Wlasnie. Co ja z toba zrobie?
To dla mnie bardzo trudne, ale tylko ty mi zostales, nie mam juz kogo poprosic.
Jestem w kropce. Moge stracic prace.
Wiem, ze nagrywasz, ale... Mozesz zaczekac moment?
Wiem, ze nagrywasz, ale to tylko na godzine.
Od drugiej do trzeciej.
Prosze cie, Eddie. Jestes jego ojcem.
Dobrze, trudno. Cos wymysle.
Ale przyjdziesz najego mecz?
O szóstej. To dla niego bardzo wazne.
- Mel! - Sammy!
Sammy, zejdz z tego.
Chwila refleksji!
Co sie z toba dzieje? Omal tego znowu nie zepsules!
Nie mozesz usiedziec spokojnie przez piec minut? Nie rozumiesz, jakie to wazne?
- Zabieram cie do swietlicy. - Nie chce tam isc.
- Trudno. - Te dzieci mnie bija.
- Nieprawda. - Prawda.
No to bedziesz musial byc dzielny. Vincent, za godzine przyjde po makiete!
Kiedy mala wskazówka bedzie miedzy 4 a 5, to bedzie 4.30.
- Przepraszam. - To nie jest kara. Przyjde po ciebie.
- Pójdziemy razem na mecz. - To za dlugo.
Kochanie, nastawilam budzik i przyjde po ciebie, jak zadzwoni. Obiecuje.
- Ale ja nie chce tam isc. - Bedzie fajnie!
Patrz! Jest Dzien Bohaterów!
Hej! Spiderman!
On nie moze tu wejsc. On nie jest bohaterem!
Tak? Tacy jestescie pewni?
- Nie wygladajak bohater. - Wygladajak beksa.
Kiedy duza wskazówka dojdzie tutaj,
a mala tutaj,
- wtedy... - Ty przyjdziesz.
Zaczekaj.
Teraz masz na rece zegarek taty.
- Ale nie mam kostiumu. - Kostiumu?
Zaraz, moze...
Choreografka Bessie? Piec, szesc, siedem, osiem!
Nie mam... Wiesz, nie mam kostiumu, sloneczko.
Hej.
Hej, Maggie. Patrz, kochanie. Maggie.
- Czesc, Sammy. - Czesc, Maggie.
- Mówilas, ze go tu nie zostawisz. - Nie mam wyjscia.
Ja tez.
A wiec potrzeba nam dwojga bohaterów - i to szybko.
Skad sie bierze taka torbe?
Jesli ci niemili chlopcy beda ci dokuczac, najpierw idz do pani.
Jesli ci nie pomoze, zadzwon do mnie. Ajak sie nie dodzwonisz, dzwon pod 911.
Kop niemilych chlopców w kostki.
- Pa! - Pa!
- Dziekuje za to, co zrobilas. - Nie ma za co. Nielatwo byc dzieckiem.
- Pyszne. - Ty sie na tym znasz.
- Co? - Nic.
- Wiesz, co mówila mi matka? - Nie wiem.
,, Kochaj swego facetajak malego chlopca, a wyrosnie z niego mezczyzna".
- Wiedziala, ze jestes gejem? - Nie jestem gejem.
- To skad rady na temat chlopaków? - Miala nadzieje, ze spotkam taka dziewczyne.
Nie znosze ludzi, którzy za wszystkie swoje wady obwiniaja innych.
To typowe dla lat 90.
O czym ty mówisz?
Winisz matke za swój kompleks Piotrusia Pana.
- Czy ty masz jakichs przyjaciól? - Nie starcza mi czasu.
To z powodu twojego kompleksu kapitana Hooka.
- Czego? - Kompleksu kapitana Hooka.
- Nie ma czegos takiego. - Jest. I ty to masz.
- Prosze, twój telefon. - A to twój.
Dziekuje!
Hej! Feldstein!
- Hej! - Nie moge z toba teraz gadac, Jack.
Hej, Manny!
Manny!
- Hej, Manny. - Tylko mnie nie bij.
- Nie bój sie. Co sie dzieje? - Mam watpliwosci.
- Juz rozwialismy watpliwosci. - Prosze cie, nie krzycz.
To ty mi powiedziales, ze smierdzi korupcja.
Caly miesiac czekalem, az bedziesz gotowy.
Drukujemy artykul. Idzie na pierwszej stronie.
A teraz mi mówisz, ze masz watpliwosci? Co z toba?
Mialem problemy z lekami. Wezmiesz zla dawke i chcesz podbic swiat.
Mówilismy o tym, zeby dopasc burmistrza i mafie. To szalenstwo.
- Nieprawda. - Szalenstwo!
Teraz juz lepiej funkcjonuje i zdaje sobie sprawe, ze mnie zabija!
Hej, posluchaj mnie.
Nie rób mi tego. Dobra? Spójrz na mnie.
To ja zaczalem klaskac, gdy zaspiewales,, Gdybym byl bogaty".
- Nie moge tego zrobic. - Mozesz. Jestes po mojej stronie.
Mam zone i rodzine. Jestem tez po ich stronie. Szyja mnie boli.
Tak, dobra. W porzadku.
Przykro mi, Jack.
- Dobra. Daj mi jakies nazwisko. - Nic mi nie przychodzi do glowy.
- Na czyje nazwisko jest konto? - Nie wiem. Widzialem tylko liczby.
- Kto otworzyl to konto? - Nie wiem.
- Kto otworzyl to konto, Manny? - Moze Eddie McCoy?
Moze Eddie McCoy? Skad...
Wiesz co? Sam sie dowiem. Dzieki, Manny.
- Halo? - Mamusiu.
- Co sie stalo? - Nie chce tu dluzej zostac.
I Maggie tez nie.
- Kochanie, musisz, juz niedlugo... - Nie.
Co sie stalo?
Spiderman mnie kopnal, a She-Ra zabrala Maggie batonik.
Popros pania do telefonu.
Onajest na dworze i krzyczy na Hulka, bo on mówi brzydkie slowa.
Sammy, musisz byc dzielny i...
- Co to jest LSD? - LSD?
Spiderman opowiadal Maggie o LSD, które dostal od brata.
Nie ruszaj sie. Nigdzie nie odchodz. Za 10 minut ktos was odbierze.
Nie. Manny to slepa uliczka.
- Wyciagnales cos z niego? - Chyba McCoy otworzyl konto.
Jako kierownik kampanii nie zostawilby takich sladów.
- Rewident miejski? - On nic nie pisnie.
- A moze komisarz ds. Oczyszczania miasta? - Lieberman?
Metro!
- Jak zlapac Liebermana? - Jest na Barbados.
- Jest na Barbados. - Komisarz ds. Oczyszczania miasta na Barbados?
- Podczas afery z wywozem smieci. - Moze burmistrz wolal odeslac go z miasta.
- Metro! - Co?
- Co Lieberman robi na Barbados? - Jest tam ze swoja nowa dziewczyna.
- A tu zostala wsciekla zona.
- Bingo. - Jestem w hallu. Zaraz tam bede.
- Tak? - Jack, tu Melanie Parker.
Mamy problem z dziecmi. Nic im nie jest, ale trzebaje natychmiast odebrac.
- Mozesz to zrobic? - Ja? Teraz?
Narazilabym cala swoja kariere i zycie, gdybym miala teraz pójsc po dzieci.
Aja narazilbym swoje zycie i kariere, gdybym mial teraz pójsc po dzieci.
Ale twoja konferencja prasowajest dopiero o piatej, a moja prezentacja o drugiej.
Musze zdobyc pewne informacje od Elaine Lieberman.
- Nie mozesz przez telefon? - Tak...
- Swietnie. - Nie mozesz zadzwonic do kogos innego?
- Wtedy nie prosilabym ciebie. - No, tak.
Moge miec oboje od trzeciej do konca twojej konferencji,
jesli ty sie nimi zajmiesz od teraz do trzeciej.
- Prosisz mnie o pomoc. - Na to wyglada.
Zgodze sie, jesli powiesz: ,, Badz moim rycerzem w blyszczacej zbroi".
Jack, nie wyglupiaj sie. Ratuj nasze dzieci.
Ciezko ci to przyszlo, prawda?
Zgadzasz sie czy nie?
Wiesz, ja tez mam ciezki dzien.
Przepraszam. Badz z dziecmi w hallu Centrum Rockefellera o 15.15.
- Dobra. - Dobra.
Marla, niech Celia znajdzie numer Elaine Lieberman i zadzwoni na moja komórke.
Nie...
Co?
Zapomnialam ci powiedziec, ze Sammy ma alergie na malze i lupiez u zwierzat.
Nie wolno mu ogladac telewizji komercyjnej. I ma cie trzymac za reke na ulicy.
I jesli pójdziecie na plac zabaw, sprawdz piaskownice.
Ludzie tam wrzucaja rózne rzeczy. I jeszcze...
Dobrze. Na razie.
Dobra.
Halo.
- Czesc, to ja. - Co za ja?
- Masz dzieci? - Jakie dzieci?
Nie odebrales dzieci?
A, te dzieci.
- Dzwonie tylko... - Zeby mnie sprawdzic, bo mi nie ufasz.
Sammy, nie! Odlóz pistolet.
Oddalas mi Sammy'ego z czystej desperacji.
Sama nie wiesz, czy nie bylby bezpieczniejszy
w swietlicy pelnej LSD. Prawda?
Nieprawda. Chcialam cie tylko ostrzec, ze Sammy pakuje sie w klopoty szybciej,
niz ty wywolujesz usmiech na twarzach kobiet.
Flirtujesz ze mna?
- Prosze cie, przypilnuj go. - Nie spuszcze go z oka.
Sammy! Hej! Pistolet to nie zabawka.
- Nie jest naladowany. - Na razie!
Sammy, jak dlugo twoja mama i tato sa rozwiedzeni?
Nie wiem. Ale to nie szkodzi, bo ona mówi, ze zawsze bedzie go kochac.
- Tak? Hej, co to? - Kulka.
- Czesto widujesz tate? - Tak, dosyc czesto, zazwyczaj.
On pracuje inaczej niz inni tatusiowie. Jest perkusista.
Ale on najbardziej lubi patrzec, jak gram w noge. Dzis chyba przyjdzie.
Zabierze mnie na ryby na cale lato. Tylko nas dwóch. I moze mama tez.
- Twój tato jest perkusista, tak? - No.
- To pewnie fajny facet. - Tak.
- Kurt, Jake, znacie juz Melanie Parker. - Milo mi panów widziec. Dzien dobry.
No i... voilá.
Podoba mi sie. To jest... Co to jest?
- Tympanon... - Tympanon ostrolukowy.
- To mi sie podoba. - Tak?
Ale musze zobaczyc tu samochody.
Nie potrzeba ci samochodów, tato. Wyobraz je sobie.
Mam je sobie wyobrazic? Musze je zobaczyc.
Samochody.
Widzisz?
- Ma pan tu prawdziwy skarb. - Tak, rzeczywiscie.
Czy mozemy zaprosic pania wieczorem na drinka?
Powiedzmy o 17.30, w Klubie 21.
Ja... Nie wiem, czy bede mogla.
Porozmawiamy o tym projekcie. Widze, ze pani wklad bylby bardzo cenny.
- Dobrze, przyjde. - Wspaniale. Doskonale.
Dzien dobry, tu Jack Taylor. Szukam Elaine Lieberman.
- Zachowujesz sie jak mój tata. - Nieprawda.
- Tato, kim jest ten pan na autobusie? - Chwileczke, kochanie. Co?
- Kto to jest? - ,, Szczerze mówiac".
To bardzo wazne. Elaine Lieberman.
Idziemy. Trzymajcie sie mnie.
Rosa... Rosa... Spróbuj mówic po angielsku, dobrze?
- Okej. - Okej.
- Halo? - Halo.
Dobrze, zaraz... Potrzebuje...
Potrzebuje... bardzo pilnie... jej.
- Okej. - Okej? Okej. Do widzenia.
Nie, nie.
Rosa, posluchaj.
- Musze znalezc pania Lieberman. - Okej.
Jesli jej nie znajde, moge stracic prace.
Jesli nie rozumiesz, powiedz,, okej".
- Okej. - Okej.
Okej. Do widzenia. Gracias.
Oddaj mi kulke! To kulka mojego taty! Oddawaj! To mojego taty.
Nie. Rosa?
Nie, Rosa...
Nie, nie odkladaj sluchawki.
- Czy mówi pan po hiszpansku? - Jak moge pomóc?
Swietnie. Ona sie nazywa Rosa López. Jej szefowa to Elaine Lieberman.
Musze sie dowiedziec, gdzie onajest. Jestem reporterem. Jack Taylor.
Elaine to jej szefowa.
Prosze powiedziec, ze Elaine chce ze mna pilnie porozmawiac.
Jack Taylor.
- Co z tego? - Oddawaj!
- Oddaj! - Nie.
Hej, szkraby! Co robicie?
- Co sie dzieje? - Panie Kelly? Panie Kelly.
Seńora López mówi, ze pani Lieberman jest w salonie Elizabeth Arden.
- Swietnie. - Tato!
Co? Jestescie...
O rany.
- Ale jestes glupi. - Wlasnie, ze nie.
Tak. Zepsules kulke mojego taty. On jej nie bedzie chcial z twoimi smarkami.
Nie szkodzi. Umyjemy ja.
Nic ci nie bedzie. Pan doktor zaraz ja wyjmie.
- A czemu ty nie mozesz? - Nos jest maly, a kulka duza.
Pan doktor ma takie szczypce, wlozy je do srodka i zaraz wyciagnie kulke.
Nic ci nie bedzie. Nie martw sie i nie mysI o tym.
PomysI o czyms innym. PomysI o...
Witaj, Sammy.
- Halo? - Czesc, przystojniaczku. Tesknie za toba.
Kimkolwiek pani jest, to nie jestjuz telefon Jacka.
- Kim pani jest? - Kim pani jest?
- Nie. Kim pani jest? - Jestem Celia.
Przyjaciólka Jacka. A pani?
- Absolutnie nikt. - Wszystko jedno.
Prosze mu powiedziec, ze dzwonila Kristen i zostawila swój numer na Bahamach.
I wazna wiadomosc. Elaine Lieberman bedzie u Elizabeth Arden tylko do 15.30.
Oboje bedziemy wdzieczni, jesli przekaze pani te wiadomosci.
Twoja mama mnie zabije, jesli nie bedziemy w hallu punktualnie o 15.15.
- Nie zabije. Ona nie jest taka naprawde. - Nie?
Nie. Udaje twarda i zla, ,, zeby pózniej nie zalowac".
- Co to znaczy? - Mówi tak, kiedy panowie otwieraja przed nia drzwi.
Tak?
Predzej! Przepraszamy!
Leccie, predko!